Op mijn to-wandel-lijstje stond nog een lange rondwandeling langs alle hoogtepunten van Nationaal Park de Meinweg. Toen mijn man vorige week zei: “Ik zou nog wel eens een grote wandeling over de Meinweg willen maken”, was de invulling van die weekenddag snel gemaakt. Tijd voor een prachtige winterwandeling.

Het Leudal, en dan specifiek de Leumolen, werd in 2013 uitgeroepen tot mooiste plekje van Nederland. Dat vraagt om een wandeling. Dwalen langs slingerende beken, genietend van het frisse groen in het voorjaar omlijst met een vogelconcert en de nodige cultuurhistorie. In het Leudal treffen we veel watermolens aan. Een aantal daarvan staat tussen Roggel…

Wuivend gras, stille vennen met ronddobberende ganzen en verder niets dan stilte. Dat is waarom je naar de Mariapeel in de #Limburgsepeel gaat. Daar waar het 100 jaar geleden een drukte van jewelste was, geniet je nu van de uitgestrekte natuur. Samen met het Brabantse broertje, de Deurnese Peel, vormt het een groot hoogveen gebied. Ik ga op pad in dit uitgestrekte gebied.

Met maar liefst 1.100 hectare hoort de Heldense Bossen tot de grootste bossen van Limburg en zeker van de #Limburgsepeel. Toch is het er opvallend rustig, terwijl er meer dan genoeg te ontdekken valt!

Eigenlijk moet ik me schamen; ondanks dat ik in de buurt woon, kom ik weinig in de Schinveldse Bossen. En dat terwijl het er prachtig is, want het is een afwisselend bos met beekjes als de Rode Beek en de Ruscherbeek, bloemrijke graslanden, oude groeves en sporen van vroegere bewoning. Ik ging op pad om het vijf sterren landschap van Nationaal Landschap Zuid-Limburg te ontdekken. Ik koos, bijna vanzelfsprekend, voor de vijf-sterren-route van de Schinveldse bossen en ontdekte daar een bos met veel historie.

Wandelen in een historisch landschap, daarvoor moet je in Geijsteren zijn. Naast uitgestrekte bijzondere bossen, loop je hier in een beekdal met stokoude watermolens, langs liefelijk gelegen boerderijen en een gerestaureerde kasteelruïne. Kortom, tijd om de wandelschoenen aan te trekken, want Landgoed Geijsteren in de #limburgsepeel wacht.

Het is augustus, dé tijd dat de heide bloeit. Dat wil ik ieder jaar weer beleven, dus rijd ik naar de Brunssummerheide voor een mooie heidewandeling. We gaan eens kijken wat er in dit gebied te ontdekken valt. Wil je ook van de heide genieten, wacht dan niet te lang.

De meeste mensen kennen wel Nationaal Park de Groote Peel of de Deurnese Peel en Mariapeel, maar er tussenin liggen nog wat kleinere peelrestanten. Stichting Veen zet zich in om de grotere gebieden aan elkaar te verbinden en maakte wandelroutes langs deze gebieden. Ik wandelde het Struinpad Verheven Peel en ontdekte een mooie parel dichtbij huis.

Het waait best flink als we stoppen bij de parkeerplaats van natuurgebied De Doort tussen Echt en Dieteren. In het kleinschalige coulisselandschap van dit gebiedje merken we daar hopelijk weinig van. De wind kan alleen wel roet in het eten gooien voor het vinden van het diertje waar dit gebied om bekend staat: de boomkikker. We gaan op pad.

Het witte goud, je hoort in de lente er iedereen over. We gaan in het buitengebied van het Midden-Limburgse dorpje Baarlo op zoek naar dit goud, namelijk de asperge. Al wandelend van het beekdal van de Kwistbeek naar de Oude Maasarm Dubbroek genieten we van de vele velden met deze verrukkelijke groente.

De zon schijnt eindelijk, dus ik heb ontzettend veel zin in een heerlijke wandeling bij Schinnen. Ik kom niet zo vaak in deze hoek. Regio Parkstad heeft veel te bieden, want langs de slingerende Geleenbeek wordt Schinnen omzoomd door glooiende heuvels. Op naar de Krekelsberg en de Muldersplas.

De natuur langs de Maas tussen België en Nederland is flink in ontwikkeling. Omdat het water de grens vormt, wordt de Maas hier niet voor niets de Grensmaas genoemd, al spreekt men tegenwoordig liever van Rivierpark Maasvallei. Het begon allemaal 30 jaar geleden in Meers. Het is al even geleden dat ik ging kijken in dit gebied, dus tijd om op ontdekking te gaan.

Niets gaat er boven een heerlijke boswandeling. En waar kun je dat nu beter doen dan in het hoogstgelegen bos van Nederland, het Vijlenerbos. Vriendin inladen en op naar het zuiden. Als we aankomen op de parkeerplaats gaat zelfs de zon schijnen. We hebben er zin in. Na al die regen van de afgelopen tijd verwachten we wel wat nattigheid en pratsj.

Bij Limburg denk je al snel aan het heuvelachtige zuiden. Ook in Noord-Limburg gaat het aardig bergop en -af. Wij trokken de wandelschoenen aan voor een stevige voorjaarswandeling door stille bossen, langs weidse uitzichten en historisch groen.

Op en top lentegevoel in Zuid-Limburg, maar toch geen heuvels. Voor veel mensen begint Zuid-Limburg pas nadat ze de grote wolkenfabriek van de DSM gehad hebben. Maar juist een afslag daarvoor zijn de voorjaarsbloeiers volop te vinden in de gebieden Grasbroek en Limbrichterbos. Tijd voor een mooie lentewandeling.

De Worm is een leuk grensriviertje dat door zijn ligging op de grens nog vrij mag meanderen. Tijdens de wandeling hoor je de ijsvogel en vliegen er geregeld grote gele kwikstaarten voorbij. Door de stroomversnellingen waan je je al snel in het buitenland. Tel daarbij de pittige heuvels de bossen bij op en je hebt een mooie middagwandeling.

Vandaag gaan we een rondje lopen in het gebied van de IJzeren Man. De keus valt op de oranje route. Fijn paaltjes volgen en niet te veel zelf hoeven nadenken. Een route die ook leuk is voor kinderen door de speelelementen en de kinderboerderij die je onderweg tegen komt.

Het Savelsbos vind ik het mooiste bos van Nederland. Door de ligging in Zuid-Limburg doet het door de hoogteverschillen buitenlands aan. Ook de typische Zuid-Limburgse bouwstijl en de uitzichten doen een duit in het zakje. In het voorjaar kleuren de fruitbomen op de weides rond het bos en in het bos is het een grote kleurenpracht. Ga je mee?

Ik wandel veel in Zuid-Limburg en het is voorjaar, dus staat het zuiden van ons land weer garant voor leuke flora. Ik vond een originele route tussen Wijlre en Schin op Geul die ook via het Gerendal gaat. Tijd voor een stevige wandeling.

Een kleine leuke afwisselende route, dat vindt je bij het Reindersmeer in Well. Ook voor kinderen is dit een leuke route. Beleef het mee!

Een wandeling door Maastricht voelt altijd als een wandeling in een Franse stad. Ander bouw van de huizen, straatjes die buitenlands aandoen. Heerlijk flaneren langs de stadsmuren en zeker nu in deze coronatijd ook nog eens genieten van de rust. Het riviertje de Jeker komt in de stad uit in de Maas en op het laatste stukje van dit riviertje is veel te zien.

Het is alweer even geleden dat ik in het Stammenderbos ben geweest. Zeker samen met de Geleenbeek die hier aan de voet van de heuvel ligt een afwisselende route met veel hoogteverschillen, die staan garant voor natte en droge voeten.

GrensPark Kempen~Broek is niet alleen een spectaculair natuurpark. Het is er ook nog eens ontzettend rustig. Dat vind ik soms heel fijn. Ik ging op pad in het uiterste puntje van Nederland, achter Stramproy gelegen. Nadat je Stramproy achter je laat, krijg je na iedere kilometer het idee dat je verder en verder van de bewoonde wereld gaat. Hier en daar staat nog een verdwaald huis, maar verder kom je hier alleen maar natuur tegen.

Het is heerlijke herfstweer, dus tijd om nog even te genieten van de laatste herfstkleuren. Waar kun je dat nu beter doen dan in de heuvels van Zuid-Limburg met prachtige uitzichten. Op naar het Savelsbos net ten zuiden van Maastricht.

Waar gaan we wandelen was de vraag. Niet te ver weg, niet naar een druk gebied en niet iets wat we al 100x gezien hebben. We kozen voor de route tussen Nijswiller en Trintelen. Een hoek waar wij niet vaak komen en dus een wat onbekender stukje Zuid-Limburg, maar zeker niet minder mooi!

De hectiek van Parkstad ben je direct vergeten wanneer je het uitgestrekte natuurgebied binnenwandelt. Vanuit de bosrand wordt je geconfronteerd met een indrukkend heidelandschap, gedrapeerd over forse, steile hellingen. Wie hier voor de eerste keer komt, waant zich op de Veluwe.

In het uiterste zuiden van ons land ligt het Vijlenerbos, een bos dat afwijkt van alle andere bossen in Limburg en ver daarbuiten. Het ligt niet alleen hoog bovenop de heuvels, het herbergt ook bijzondere bewoners. Het uitzicht vanaf de rand van het Vijlenerbos is indrukwekkend. In het warme ochtendlicht stralen felle herfstkleuren van de bomen.

Al weken roep ik thuis dat ik nog eens naar Roodborn wil. Ik vind het daar zo mooi en het is al best wel lang geleden dat ik daar geweest ben. En dat een wandeling niet altijd heel lang hoeft te zijn bewijst dit gebiedje. Slechts 5 km, maar je hebt het gevoel dat het langer is én dat je ergens in het buitenland bent geweest. Een echte vakantie-in-eigen-land-wandeling.

Langs de Tungelroyse Beek kun je heerlijk wandelen. Wij wandelde enkele reis langs deze veelzijdige beek, met weides, moerassen en een betoverend bos. En bruggen heb ik voorlopig wel weer genoeg gezien…

Waar ben je gaan wandelen? In Waterbloem. Waarschijnlijk heeft (bijna) nog nooit iemand er van gehoord. En onbekend maakt onbemind? Wellicht wel, maar vandaag was dat een voordeel.

Samen met twee collega’s heb ik afgesproken op de parkeerplaats bij de Daatjeshoeve in Nederweert. Ik ga ze laten zien waar ik jaren gewerkt heb. Dat doe je natuurlijk in de mooiste tijd van het jaar, als de edelherten burlen, in september.

Ook in mijn eigen woonomgeving is het mooi, daarom besloten wij een wandeling te gaan maken in het Leudal. De route is 14,6 km, dus met wat doorstappen goed te doen.

In het diepe zuiden van Limburg slingert de Gulp door een kleinschalig landschap, omzoomd door bloemrijke weiden en heerlijk geurende bloesemwolken. Wij trokken de stevige wandelschoenen aan en gingen met de camera om de nek door één van de mooiste stukjes Limburg.

Als je naar Zuid-Limburg gaat is een wandeling in de buurt van Schinnen niet het eerste wat in je op komt. Toch kan ook dit onbekende stukje zuiden des lands erg mooi zijn. Tijdens een schijnbaar mooie dag in april besloten wij naar Zuid-Limburg te gaan.