Vanmorgen hing er mist, precies zoals Bob had gehoopt. Hij droomde van een magische zonsopkomst bij de Egelsee, met de bergen op de achtergrond. De mist was er, maar de zon had ’s ochtends om vijf uur andere plannen. Na ons ontbijt kwam zij echter ook tevoorschijn. Na dagen van regen en bewolking wandelen we vandaag eindelijk weer in de zon.
Startpunt Karkogel | Abtenauer Bergbahnen
De route is 5.5 km als je alleen naar de Gsengalmhütte loopt. Pak je het rondje naar het Berlinerkreuz erbij kom je op 6,5 km.
Onze wandeling begint in Abtenau zelf. Het dorp heeft een lift omhoog: de Karkogel Bergbahn. Meteen bij openingstijd brengt deze ons de berg op. Omdat ik hoogtevrees heb, vind ik een wiebelend bakje met niks onder je best spannend. Ik heb ooit een keer eerder in een alpenlift gestaan, dat was zo’n grote 12 persoonslift. Gelukkig is het dit keer een comfortabele zitcabine die we voor onszelf hebben. Ik richt mijn blik op de horizon, het uitzicht is adembenemend.
De toeristische dienst had ons al gewaarschuwd: boven zijn bouwwerkzaamheden, waardoor we vanaf het bergstation een steil, modderig pad omhoog moeten nemen. Het naaldbos oogt mysterieus, en het geklingel verraadt een schaapskudde, die het prima vindt in de schaduw. Het bospad maakt plaats voor een bredere grindweg die we een stukje volgen. Af en toe hebben we een mooi uitzicht over het dal en Abtenau. Het laatste stukje kiezen we weer voor een echt bergpad naar de Gsengalm. Steil, maar wauw, wat een schoonheid! Onderweg komen we koeien tegen, en her en der bloeien alpenrozen en orchideeën. Boven op de Gsengalm, op 1.147 meter, genieten we op het terras van lekkers en een fantastisch uitzicht.
Bij de toeristische dienst heeft Agnes de Wanderpass gekregen om Wandernadeln te verzamelen. Dat betekent dat je bij elk toeristisch punt of elke top een stempel kunt halen. Deze stempels leveren punten op en bij een bepaald aantal punten ontvang je, tegen een kleine vergoeding, een wandelnadel, een regionale wandelpin. Agnes is vastbesloten om minstens brons of misschien zelfs zilver te halen. De stempel op de Gsengalm is al 8 punten waard, dus dat telt lekker op.
Er is nog een klein rondje naar het Berlinerkreuz op 1.600 meter. Bob en Agnes besluiten er heen te gaan voor de stempel, want ook daar is een kastje. Het uitzicht is fenomenaal. Ondertussen geniet ik van een heerlijke borrelplank op het terras. Het pad terug naar de kabelbaan is smal en stenig, maar prachtig. Onderweg zien we bijzondere planten en insecten. Een boserebia heeft het op Agnes gemunt.
In plaats van de gondel nemen Agnes en ik de zomerrodelbaan naar beneden. Het parcours is bochtig en twee kilometer lang, en het gaat verrassend snel. Je kunt zelf sturen, waardoor de rit extra spannend wordt. Agnes vindt het fantastisch en gaat meteen nog een keer.
Dachserfall en Tricklfall
Het is pas 16.00 uur, dus er is nog tijd voor een watervalwandeling van drie kilometer langs de Dachserfall en de Tricklfall. Wij parkeren de auto onderaan de Dachserfall, waar het water krachtig uit de berg spuit. Het pad door het weelderige bos, langs tongvarens en andere prachtige planten, is erg de moeite waard. Naar de Tricklfall is het even zoeken; die staat momenteel droog, maar na een plensbui moet het spectaculair zijn. De wandeling eindigt bij de Aumühle, een oude zaagmolen, waar we natuurlijk ook weer een stempel bemachtigen.
Startpunt Dachserfal en Tricklfall
Terug in het hotel wacht ons wederom een heerlijk diner.
Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Tourismusverband Abtenau en 4-sterrenhotel Goldener Stern. Bezoek hun websites voor meer informatie of om zelf een prachtige vakantie naar Abtenau te plannen.
Kijk ook op mijn andere blogs over het gebied:
